L’idéal et le réel [1]
Πεκίνο. Χάνομαι στη πόλη. Ανυπαρξία ύπαρξης, μηδενικό στίγμα, μία στα 14 εκατομμύρια ψυχές… Μια πόλη, μια αίσθηση πόλης και ο προσδιορισμός ταυτότητας. Κρυμμένη καλά πίσω από μάσκες ηρώων της Όπερας. Ποια είναι η πραγματική πόλη και ποια η ιδεατή;
Ποια είναι η πόλη που εγγράφεται στα γυαλισμένα παλάτια και στους αιώνια γραφικούς κήπους, στα στενά χουτόνγκ που πλημμυρίζουν ποδηλάτες τουριστών, στις διαφημίσεις των ψηφιακών όψεων, τα αρχιτεκτονικά περιοδικά, στους μποτιλιαρισμένους δρόμους, στα παζάρια και τα Soho_China εμπορικά κέντρα;
Το ανθρώπινο πλήθος εκμηδενίζει το τοπίο, απορροφά μνημεία, ιστορικές κατασκευές, εμπνευσμένες αρχιτεκτονικές. Είναι η ρευστή ύλη που διαλύει την ιδεατή πόλη μέσα στην πραγματική και το αντίστροφο.
Shanghai Shuffle [2]
Στη Σαγκάη δεν θα βρεις την αμαρτωλή πόλη του κόσμου, την πόλη των “τοξικομανών του έρωτα”, την ατμοσφαιρική πόλη των συγγραφέων.
Στη Σαγκάη, μια εκδοχή του αστικού μέλλοντος σού χαμογελάει, άλλοτε προκλητικά ψεύτικο και ασταθές, και άλλοτε σαρωτικό, απλωμένο σε γιγάντια οικιστικά τείχη.
Τη νύχτα, στο Bund, η πόλη_οθόνη, η πόλη_ψηφιακό παιχνίδι σε μετατρέπει σε υπνωτισμένο παίκτη.
Από τη βεράντα του Bar Rouge, ένα σαξόφωνο που παίζει το Shanghai Shuffle, ακούγεται σχεδόν ανάρμοστο. Μια χρονική ανακολουθία, μια ρωγμή στο χρόνο…
L’idéal et le réel. Beijing. I am lost in the city. No existence of existence, zero position, one in fourteen million souls… A city, a sense of a city and the definition of identity, well hidden behind the masks of Opera heroes. Who’s the real city and who’s the ideal?
Who’s the city registered in the shiny palaces and the eternal graphic gardens, in the narrow hutongs flooding by the cyclists who carrying tourists, in the advertisements on the digital fronts and the architectural magazines, in the bottlenecked streets, the bazaars and the Soho_China commercial centers?
The human crowd overwhelms the urban land, absorbs monuments, historical structures, inspired architectures. It is the fluid matter that dissolves the ideal city into the real one and the reverse.
Shanghai Shuffle. In Shanghai, you will not find the sin city of the world, the city of love drug addicts, the atmospheric city of the world writers.
In Shanghai, a version of the urban future smiles to you, either provocatively false and unstable or sweeping, stretched out in gigantic built-up walls.
In the night, in Bund, the city_screen, the city_digital game changes you into a hypnotic player. From the Bar Rouge balcony, a saxophone playing the Shanghai Shuffle, it is heard almost inappropriate. A chronicle incoherence, a time gap…
[1] Charles Baudelaire, Paris Spleen. Petits Poèmes en prose
[2] Jazz music song by
City Narratives 